وقتی محرم در سجزی نفس میکشد؛ شهری که عزاداری را به آیین نظم و ارادت تبدیل کرده است
در شرق اصفهان، شهری آرام قرار دارد که با فرا رسیدن ماه محرم، حالوهوایش تغییر میکند؛ شهری که سالهاست نامش با عشق به امام حسین (ع)، هیئتهای منظم و آیینهای باشکوه عزاداری گره خورده است. سجزی برای مردم این منطقه فقط یک شهر نیست؛ بخشی از هویت و خاطرات نسلهایی است که محرم را با نوای یا حسین و صدای زنجیرهای عزاداری شناخته اند.
به گزارش خبرنگار نگاه کویر علیرضا عبدلی/ در سجزی، محرم یک مناسبت در تقویم نیست؛ روزهایی است که مردم شهر با دل و جان در آن حضور پیدا میکنند. از پیرغلامانی که سالها پرچم عزاداری را برافراشته نگه داشتهاند تا جوانانی که در کنار آنان ادامهدهنده این مسیر هستند، همه در یک روایت مشترک سهیماند؛ روایت ارادت به امام حسین (ع) و فرهنگ عاشورا.
این شهر در منطقه به سبک خاص عزاداری خود شناخته میشود؛ جایی که زنجیرزنیهای منظم، بهویژه سبک معروف پنجضرب، جلوهای متفاوت به مراسم میدهد. نظم و هماهنگی در هیئتهای سجزی یکی از ویژگیهایی است که توجه بسیاری را جلب کرده است؛ از زمان سخنرانی و مداحی گرفته تا سینهزنی، زنجیرزنی و پذیرایی، همه چیز با برنامهای مشخص پیش میرود و هر عزادار میداند چه زمانی باید در مسجد و حسینیه حاضر باشد.
مساجد سجزی هر کدام قلب یک هیئت هستند؛ مسجد جامع سجزی، مسجد صاحبالزمان، مسجد امام حسن عسکری و مسجد حضرت ابوالفضل، در ایام محرم میزبان مردمی هستند که با عشق و ارادت گرد هم میآیند. هر مسجد داستانی از نذر، خدمت و همراهی مردم این شهر دارد.
در این میان، نقش بانیان و خیرین سجزی نیز بخش مهمی از این روایت است؛ کسانی که سالهاست با نذرهای خود، از سفرههای اطعام و شامهای شبهای محرم گرفته تا فعالیتهای خیرخواهانه مانند مدرسهسازی و امور عامالمنفعه، فرهنگ بخشندگی را زنده نگه داشتهاند.
اما شاید زیباترین تصویر محرم در سجزی، روز عاشورا باشد؛ روزی که همه هیئتهای شهر در گلزار شهدای سجزی کنار هم جمع میشوند. زنجیرها در کنار هم به صدا درمیآیند و هیئتها، فارغ از نام و عنوان، در یک حرکت مشترک یاد امام حسین (ع) را زنده میکنند؛ صحنهای که شکوه آن فقط در تعداد عزاداران نیست، بلکه در وحدت و همدلی مردمی است که سالها این آیین را حفظ کرده ؛ بخشی از زندگی اجتماعی مردم است. آیینهایی که نسل به نسل منتقل شدهاند و هر سال با حضور پیر و جوان، دوباره جان میگیرند.
در این شهر، محرم فرصتی است برای کنار هم قرار گرفتن مردم؛ برای زنده نگه داشتن خاطرات، حفظ سنتها و تقویت پیوندهایی که سالها میان خانوادهها و نسلها شکل گرفته است. صدای زنجیرها، نوای مداحیها و حضور مردم در کنار یکدیگر، تنها نشانه یک مراسم مذهبی نیست؛ بلکه روایت فرهنگی شهری است که عشق به امام حسین (ع) را بخشی از هویت خود میداند.
سجزی هر سال با فرا رسیدن عاشورا نشان میدهد که بعضی آیینها فقط برگزار نمیشوند، بلکه زندگی میشوند؛ آیینهایی که در دل مردم ریشه دارند و از نسلی به نسل دیگر، پیام همدلی، ایثار و وفاداری منتقل می کند
