حالت شب
Image
  • Saturday, 14 February 2026
راهکاری نو در بهبود بی‌اختیاری ادراری بیماران ام‌اس

راهکاری نو در بهبود بی‌اختیاری ادراری بیماران ام‌اس

عضو هیئت‌علمی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان گفت: استفاده از تمرینات تخصصی(DNS) که بر پایه فیزیولوژی رشد کودک و اصلاح الگوی تنفس طراحی شده، بی‌اختیاری ادراری استرسی را در زنان مبتلا به ام‌اس کاهش می‌دهد و با پایداری اثرات درمانی، موجب ارتقای سطح مشارکت اجتماعی و کیفیت زندگی آنان می‌شود.

احسان قاسمی، عضو هیئت‌علمی و معاون گروه فیزیوتراپی دانشکده توان‌بخشی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، در گفت‌وگو با خبرنگار فارس در اصفهان، اظهار کرد: بیماری ام‌اس در ایران با شیوعی فزاینده، به‌ویژه در میان زنان جوان، به یکی از چالش‌های جدی سلامت بدل شده است که یکی از عوارض ناتوان‌کننده آن، بی‌اختیاری ادراری استرسی است که کیفیت زندگی، سلامت روان و روابط اجتماعی بیماران را به‌شدت تحت‌تأثیر قرار می‌دهد.وی افزود:
در پژوهشی که انجام شد، ۲۸ زن مبتلا به ام‌اس با نمره ناتوانی کمتر از ۵.۵ در مقیاس EDSS وارد مطالعه شدند و تحت تمرینات تخصصی DNS قرار گرفتند؛ این تمرینات برخلاف تمرینات ارادی کلاسیک مانند کگل، بر فعال‌سازی ناخودآگاه عضلات مرکزی بدن از طریق اصلاح الگوی تنفس دیافراگمی تمرکز دارند و با الهام از مراحل رشد نوزادان، از وضعیت دمر تا ایستادن، موجب ایجاد ثبات در ستون فقرات از طریق هماهنگی عضلات شکم، کمر و کف لگن می‌شوند.قاسمی بیان کرد: در طول تمرینات مشاهده شد که ارتباط پیچیده و یکپارچه‌ای میان عضلات بدن وجود دارد؛ این پیوستگی حتی در سنت‌های حرکتی مانند نماز نیز قابل‌مشاهده است، جایی که وضعیت‌های رکوع، سجود و ذکر، به‌صورت طبیعی موجب فعال‌سازی عضلات مرکزی و افزایش ثبات تنه می‌شوند.معاون گروه فیزیوتراپی دانشکده توان‌بخشی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، تصریح کرد: تمرینات این پژوهش طی شش هفته، از سطح ساده تا پیشرفته و در وضعیت‌های مختلف از جمله خوابیده، پرون، چهار دست‌وپا و اسکات به بیماران آموزش داده شد که هدف اصلی آن افزایش فشار داخل شکمی برای ایجاد ثبات مرکزی بود.
 
وی ادامه داد: این مطالعه بر اساس چارچوب ICF سازمان جهانی بهداشت طراحی شد و ارزیابی نتایج آن در چهار بازه زمانی، از پیش از درمان تا دو ماه پس از پایان مداخله، نشان‌دهنده پایداری اثرات درمانی بود؛ همین دقت در روش‌شناسی باعث شد تا این پژوهش برای نخستین‌بار در ایران، در مجله معتبر بین‌المللی Multiple Sclerosis and Related Disorders با ضریب تأثیر بالا پذیرفته و منتشر شود.

دیدگاه / پاسخ